Laborantka - mój zawód.

Witam wszystkich odwiedzających bloga Outsourcing. Laboratoria funkcjonują w całej sferze działalności gospodarczej człowieka - w przemyśle, służbie zdrowia czy nawet w budownictwie. Laborantka to osoba zajmująca się przeprowadzaniem rutynowych lub specjalistycznych testów i badań w laboratorium. Badania i testy laboratoryjne laboranci przeprowadzają w różnych celach. Jednym z nich może być opracowywanie formuły nowego produktu na przykład w firmie farmaceutycznej. Laboranci ustalają skład chemiczny składników produktu, przeprowadzają doświadczenia łączenia różnych składników, badają reakcje, analizują wyniki badań. Do wykonywania tego zawodu konieczne są specjalistyczne kompetencje, które można zdobyć i rozwinąć kończąc szkołę średnią, policealną lub wyższą uczelnię z zakresu biologii chemii, biochemii lub mikrobiologii. Wiedzę praktyczną zdobywa się w laboratorium w ramach przyuczenia do zawodu. Kilka lat pracowałam jako laborantka w służbie zdrowia ale moim marzeniem była praca w przemyśle farmaceutycznym. Moje doświadczenie i kompetencje pozwalały mi na ubieganie się o takie stanowisko. Właśnie w moim mieście powstawał nowy zakład  farmaceutyczny. Rekrutację przeprowadzała outsourcingowa firma doradztwa personalnego. Moje CV przeszło pozytywnie weryfikację i selekcję bo otrzymałam zaproszenie do wzięcia udziału w procesie rekrutacyjnym. Pierwsza rozmowa rekrutacyjna dotyczyła standardowo sprawdzenia odpowiedniego wykształcenia, poza tym, pracownik laboratorium musi umieć obsługiwać komputer pakiet MS Office oraz umieć przeprowadzać badania laboratoryjne i znać normy dotyczące badań. Wymagana jest również aktualna książeczka zdrowia sanepidowska. Specjalista laborant powinien także cechować się szczególnymi kompetencjami: analitycznym myśleniem, innowacyjnością, kreatywnością, rzetelnością, terminowością i odpowiedzialnością. A także umiejętnością rozwiązywania problemów, bardzo dobrą organizacją własnego czasu pracy i umiejętnością pracy w zespole. Aby ocenić tego rodzaju kompetencje wzięłam udział w sesji assessment center wypełnionej ćwiczeniami i testami psychometrycznymi.

Pracownik 50+.

Witam wszystkich odwiedzających bloga Outsourcing. Seniorem nazywamy osobę po 50 roku życia. Często też młodsza część społeczeństwa ulega stereotypom panującym w obiegowej opinii, że senior to osoba, dla której nowinki techniczne to swoista czarna magia a w szczególności komputer, internet, telefon komórkowy. Zgadzam się z faktem, że kiedy moje pokolenie 50++ kończyło szkoły nie mieliśmy w programie informatyki bo jej jeszcze tak dalece nie stosowano. 25 lat temu nie przyjmowano mnie do pracy poprzez  proces rekrutacyjny ale po prostu bezpośrednio w zakładzie w dziale kadr. Nikt też nie wiedział o rekrutacji i metodach direct search czy assessment center lub wykorzystaniu do oceny kompetencji testów psychometrycznych. Nie zgadzam się, że    dla większości człowiek stary to taki, który siedzi przed telewizorem ogląda telenowele i nie zna się na technologii. Jak ten problem widziany jest u coraz większej liczby pracodawców? Przede wszystkim osoba 50+ to cenny kapitał firmy nie tylko znająca się na swojej pracy, ale również umiejąca to wykorzystać. Senior potrafi poradzić sobie z każdym problemem, jaki może wystąpić na jego stanowisku pracy, zachowując przy tym spokój i opanowanie. Przez młodszych pracowników osoba ta postrzegana jest jako ktoś mało elastyczny, staroświecki, mający starodawne poglądy na świat i nie chcący tego zmienić. Co zrobić aby poprawić tę sytuacje? Ważne jest aby wciąż próbować i starać się współpracować z młodszym pracownikiem a wtedy następuje świetna wymiana doświadczeń. Ja skorzystałam z oferty pracy, którą w imieniu swojego klienta zamieściła agencja doradztwa personalnego. Warunkiem wzięcia udziału w rekrutacji był wiek 50+, rozmaite zdolności, otwartość na ludzi, komunikatywność. Podczas rozmowy rekrutacyjnej dowiedziałam się, że moim zadaniem będzie pozyskiwanie i obsługa klientów przez telefon.

Tester oprogramowania.

Witam wszystkich odwiedzających bloga Outsourcing. W ostatniej klasie technikum informatycznego musiałam odbyć praktyki zawodowe. Oczywiście każdy sam musiał znaleźć firmę, w której te praktyki powinien odbyć. Chciałam się praktycznie czegoś nauczyć a nie zostać specjalistką od parzenia kawy. Szukałam, szukałam i znalazłam na stronie internetowej firmy zajmującej się tworzeniem oprogramowania ogłoszenie o rekrutacji. Wysłałam zgłoszenie. W trakcie rekrutacji praktykantów podczas rozmowy powiedziałem, że jako takiego doświadczenia z programowaniem nie mam, a moja wiedza ogranicza się do podstaw C++. Wtedy pracownik HR tej firmy zwrócił moją uwagę na nowy zawód jakim jest tester oprogramowania. Testowanie zyskuje na znaczeniu bo produkcja oprogramowania jest jedną z najdynamiczniej rozwijających się branż na rynku, a wśród firm dostarczających takie rozwiązania panuje ogromna konkurencja. Przewagą firmy w tej walce może być najszybsze dostarczenie na rynek nowego urządzenia, jego cena lub innowacyjne rozwiązanie, a wszystkie te czynniki muszą mieć odpowiednią jakość i funkcjonalność. I tu dochodzimy do środowiska produkcyjnego oraz rosnącej roli testowania w cyklu wytwarzania oprogramowania. Wypowiedź ta brzmiała tak przekonująco, że postanowiłam wszystkie siły i umiejętności skierować na zdobycie tego zawodu. Po odbyciu praktyk i skończeniu szkoły złożyłam aplikację do kilku firm. Pani Halinka z działu HR firmy, w której odbywałam praktyki poinformowała mnie, że rekrutację zlecono firmie outsourcingowej i tam należy składać CV. Profesjonalny proces rekrutacyjny rozpoczynał się od rozmowy kwalifikacyjnej. Następne spotkanie miało charakter sesji assessment center: kilka ćwiczeń indywidualnych i grupowych. Podczas assessment center  ocenie podlegały kompetencje kandydatów. Na to stanowisko wymagano kompetencji interpersonalnych – niezbędnych w komunikowaniu się w zespole, jak również umiejętności posługiwania się podstawowymi technikami oraz narzędziami wspomagającymi procesy testowe. Kolejny etap wypełniły testy psychometryczne i językowe.